Jaka Wspólna Polityka Rolna po 2013 roku?

2010-01-07

Polityka rolna, która będzie realizowana do 2013 roku jest wynikiem rozstrzygnięć z Luksemburga z roku 2003. Od tamtego czasu przeprowadzono kilka reform dotyczących rynku cukru w 2006, rynku owoców i warzyw oraz rynku wina w 2007 roku.

fot. sxc.hu

Od roku 2007 trwa przegląd WPR, który ma na celu dostosowanie instrumentów obecnej WPR, bez naruszenia jej konstrukcji, w tym także bez istotnych zmian dla kopert krajowych i wysokości wsparcia w poszczególnych obszarach.

Debata o zmianie WPR została zapoczątkowana we Francji w Annecy. Coraz istotniejszą rolę odgrywa nowa perspektywa porozumienia w ramach WTO (World Trade Organization - Światowa Organizacja Handlu).

Oficjalne stanowisko Polski w sprawie kształtu Wspólnej Polityki Rolnej po 2013 roku jest następujące:

W związku z oczekiwanym wzrostem niestabilności międzynarodowych rynków rolnych i otwieraniem się rynku wspólnotowego na konkurencję zewnętrzną, niezasadne byłoby istotne ograniczenie instrumentarium interwencji rynkowej w prawodawstwie wspólnotowym. Wspólna Polityka Rolna powinna zachować dotychczasowe skuteczne instrumenty interwencji - nie są już one podstawowym sposobem wsparcia dochodów rolniczych, jednak skutecznie zapewniają "siatkę bezpieczeństwa" uruchamianą w pełni w sytuacjach szczególnych (duży spadek cen, wzrost i wahania cen). Zachowanie pewnych możliwości wsparcia rynkowego byłoby istotne w sektorach o szczególnej roli dla środowiska i regionów. Efektywne instrumenty stabilizacji rynku są szczególnie ważne dla większości średnich i mniejszych gospodarstw, które mają mniejsze możliwości finansowe radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi. Potrzebna jest także poprawa dostępu do nowoczesnych instrumentów zarządzania ryzykiem, szczególnie dla większych gospodarstw towarowych.

Płatności bezpośrednie powinny pozostać jednym z głównych instrumentów WPR, odpowiedzialnym za:

. wsparcie i stabilizację dochodów rolniczych,
. rekompensowanie kosztów związanych ze spełnianiem wysokich standardów wspólnotowych (w odniesieniu do jakości i sposobów produkcji, w szczególności wymogów środowiskowych),
. zachowanie produkcji rolnej w regionach o najtrudniejszych warunkach gospodarowania.

Tym samym, płatności bezpośrednie powinny służyć zapewnianiu stabilności ekonomicznej rolnictwa, a także bezpieczeństwa żywnościowego i środowiskowego.

Jednocześnie, docelowy system płatności bezpośrednich powinien zapewnić osiągalny w praktyce kompromis pomiędzy:

. prostotą (dla ograniczenia kosztów wdrożeniowych),
. powszechnym charakterem (jako podstawowy instrument wsparcia),
. potrzebą lepszego ukierunkowania na podstawowe funkcje polityki rolnej. Powinien także zapewnić spójność między celami, a poziomem wsparcia, co bezwzględnie wymaga odejścia od obecnych rozwiązań, w których stawki płatności i koperty krajowe odzwierciedlają historyczny poziom i intensywność produkcji.

Wysokość koperty finansowej dla UE-27 na płatności bezpośrednie powinna uwzględniać obecne i przyszłe wyzwania realizowane w ramach wsparcia produkcji rolniczej w UE i nie powinna być mniejsza, niż poziom realizowany w obecnej perspektywie finansowej.

Trwająca debata nad przeglądem Wspólnej Polityki Rolnej, jak również głosy wielu państw członkowskich dotyczące wizji WPR po 2013 roku, pokazują, że uzasadnienie dla polityki rozwoju obszarów wiejskich wzrasta. Należy podkreślić rolę II filara WPR w procesie przekształceń strukturalnych na obszarach wiejskich oraz jego znaczenie w kontekście nowych wyzwań dla rolnictwa europejskiego związanych ze zmianami klimatycznymi, gospodarką wodną czy ochroną różnorodności biologicznej. Polityka rozwoju obszarów wiejskich wydaje się być dobrym narzędziem do realizacji obecnie zdefiniowanych nowych funkcji WPR, uzupełniając sferę rynków rolnych i rolnictwa. Mając to na uwadze, należałoby utrzymać silną rolę polityki rozwoju obszarów wiejskich po roku 2013, zarówno z punktu widzenia wysokości jak i kryteriów podziału środków finansowych. Tym samym, wysokość środków przeznaczonych na realizację polityki rozwoju obszarów wiejskich nie powinna być mniejsza niż w okresie 2007-2013, a nawet większa, biorąc pod uwagę nowe funkcje związane ze zmianami klimatycznymi czy energią odnawialną, które są adresowane do tej części WPR.

Rozważając przyszłość rozwoju obszarów wiejskich należy także wziąć pod uwagę zmieniającą się Politykę Spójności, która obok instrumentów II filara WPR powinna stanowić istotne źródło zmian na obszarach wiejskich. Priorytetem Wspólnoty powinno pozostać niwelowanie różnic w poziomie rozwoju obszarów wiejskich pomiędzy regionami UE, a także zmniejszenie dystansu dzielącego obszary wiejskie od miejskich, przy udziale obu polityk.

1 2 >

Poleć znajomemu

0.00

Chłop z PGR bezrobotny	0	około 1 miesiąc temu
Polityka UE ma się dobrze.W Polsce zlikwidowano cukrownie a tym samym zniszczono plantatorów,przetwórstwo owocowo warzywne ,hodowlę krów mlecznych,niedługo będziemy krowy oglądać w ZOO. odpowiedź